Goloruko srce / Barehanded Heart

Goloruko srce

Latice bagrema u njenoj kosi,
najveći bunar sveta, neispričana priča,
olovni oklop oko istopljenog srca.

Škripave stepenice na njegovom ramenu,
prozor na mestu njegovog lica,
čvrsta žica koja njime upravlja.

To nije delovalo privlačno,
godinu-dve, tri, četiri,
i onda se odjednom sve promenilo:
slepi šapat ljubavi,
naduta senka ljubavi,
pljušteća kiša ljubavi,
ljubav, ljubav, ljubav.

I počinjem da se budi,
i počinjem da razdanjuje,
muka joj je kad gleda dole,
od naoružanog do golorukog srca,
ljubav.

I počinje da se budi,
i počinje da se razdanjuje,
udišući život senki na travnjaku,
od providnog do popunjenog,
ljubav.

_____________________________

Barehanded Heart

Black locust petals in her hair,
World's biggest well, a story to tell,
Lead armour around her melted heart.

Rickety staircase on his shoulder,
Window in place of his face,
Tight strings pulling him about.

That did not seem appealing,
For a year or two, three or four,
Then there suddenly was more:
A blind whisper of love,
A swollen shadow of love,
A falling rain of love,
Love, love, love.

And she begins to wake,
And she begins to dawn,
Nauseous when she's looking down,
From armed to barehanded heart.
Love.

And he begins to wake,
And he begins to dawn
Breathing life to a shadow on a lawn,
From translucent to opaque.
Love.

4 Reactions to Goloruko srce / Barehanded Heart

  1. Zabrinut za tvoje zdravlje says...

    Koliko si samo ti bolesna, koliko ti treba pomoci to dokazuje i ovaj tekst. Da li si zaista toliko nenajebana da si morala da izmisljas bajkovite price iz svoje odvratne i proste glave? Da li, maloumna devojko?

     
     
  2. Marouk says...

    Mene pre svega zanima šta je prosto u ovoj pesmi?
    Komentator pre mene:
    1. Ima problema sa projekcijama svih vrsta na druge. Najlepše je mrzeti kod drugih što kod sebe mrzimo, jel da?
    2. Očigledno nije dovoljno pismen da se seti da se o ukusima, u umetnosti pogotovo, ne raspravlja a pogotovo se ne napada pisac, jer nas je nešto iziritiralo u pesmi.
    3. NE mora da čita tuđe pesme već treba da piše svoje pa da ih postavi da im se svi divimo.
    Toliko

     
     
    • Petar Geras says...

      Zaista je majstorija tako jednostavnim rečima izraziti nešto tako duboko ...
      Najiskrenije, hvala.

       
       
      • Iva says...

        Hvala vama, Petre. 🙂 Ako vam se dopala, pogledajte i ostale. Nisu uvek ovako sentimentalne, ali mislim da ima dobrih.

         
         

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *